ค่ายเบาหวาน (วันที่ 5)

DSC00062

วันสุดท้าย

ตื่นสาย…..วันนี้รวมตัวกันได้สายที่สุดเพราะเมื่อคืนหลายคนนอนดึกก็เลย..ตื่นสาย

กิจกรรมสุดท้าย…..ตอบคำถามเป็นกลุ่มมาค่ายได้เรียนรู้อะไรกลับไปกันบ้างเฉลยบัดดี้ได้รับเครื่องเจาะเลือดและแผ่นตรวจสำหรับคนที่ยินดีเข้าโครงการติดตามผลเตรียมตัวเดินทางออกจากค่ายที่พักเขื่อนศรีนครินทร์

ท้ายที่สุด….เดินทางไปอุทยานประวัติศาสตร์สงครามเก้าทัพเราได้เป็นคนไทยอยู่บนแผ่นดินไทยเพราะบรรพบุรุษของเราเสียสละชีพเพื่อรักษาแผ่นดินนี้ไว้…ขอขอบพระคุณบรรพบุรุษของพวกเราไว้ที่นี้ด้วยค่ะ

เดินทางกลับ….เด็กชายตัวเล็กที่นั่งมาด้วยกันเราไม่เคยคุยกันมาก่อนเลยที่ค่ายแต่เราก็นั่งคุยกันมาจนน้องเหนื่อยและหลับไปรู้ไหมวินาทีสุดท้ายก่อนลงจากรถน้องทำให้พี่อดใจหายไม่ได้เพราะน้องกำลังร้องไห้อยู่..….ถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้วหล่ะคุณพ่อคูณแม่กำลังรออยู่นั่นไงไว้เราค่อยกลับมาเจอกันใหม่……นะจ๊ะคนดี

อ่านเพิ่มเติม

Advertisements

ค่ายเบาหวาน (วันที่3-4)

วันที่สาม

 

มินิโอลิมปิค……ทุกคนได้ออกกำลังกายกันอย่างเต็มที่ได้แข่งกีฬากันอย่างสนุกสนานเราได้บทเรียนมากมายจากการออกกำลังกายในวันนี้ตัวคุณหมอ (ไม่ได้เป็นเบาหวาน)ก็เจาะเลือดด้วยให้เราเห็นถึงความแตกต่างของคนที่ไม่เป็นเบาหวานกับคนที่เป็นเบาหวานหลังออกกำลังแล้วผลเลือดแตกต่างกันอย่างไรทำไมเราต้องดื่มน้ำทำไมเราต้องออกกำลังกายผลดีผลเสียหรือข้อควรระวังของการออกกำลังสำหรับคนเป็นเบาหวานเวลาของการฉีดยาการกินอาหารมีนัยสำคัญอย่างไรสิ่งที่ได้เรียนรู้ทั้งทฤษฎีและจากการปฏิบัติจริงโดยที่เรามีคุณหมอพี่พยาบาลที่คอยอธิบายเวลาไม่เข้าใจการจำลองเหตุการณ์หลากรูปแบบที่เกิดขึ้นได้จริงในชีวิตประจำวันการเรียนรู้แบบนี้ยอดเยี่ยมเป็นที่สุด! กลับบ้านไปหนูรู้แล้วว่าควรดูแลตัวเองในสถานการณ์ต่างๆอย่างไรบ้าง

ทดสอบ…..วันนี้มีการทดสอบความรู้เรื่องโภชนาการกันเป็นกลุ่มพวกเราได้ทำและ….ทำได้!

DSC02390

งานสงกรานต์…..วันนี้เป็นวันที่ 9 เมษาเนื่องเพราะการที่เราได้มีโอกาสมาอยู่ร่วมกันเราเลยฉลองโอกาสพิเศษนี้ด้วยการจัดงานสงกรานต์ก่อนใครๆทุกกลุ่มได้ช่วยกันตกแต่งสถานที่มีการละเล่นต่างๆเรียกว่าจำลองงานวัดกันเลยทีเดียวเราเริ่มต้นด้วยการถูกประแป้งได้รดน้ำผู้ใหญ่ได้รับแจกตังค์ปลอมสำหรับเที่ยวงานวัดด้วย

ก็เป็นอีกวันนึงที่ผ่านพ้นไปอย่างมีความสุขสนุกสนานรื่นเริงบันเทิงใจ…….จามาจ๊ะทิงจามาจ๊ะทิงจา

อ่านเพิ่มเติม

ค่ายเบาหวาน (วันที่1-2)

บทความที่ได้รับคัดเลือกและถูกตีพิมพ์ในวารสารของชมรมเพื่อเด็กและวัยรุ่นเบาหวาน ประจำปี2546/2003

DSC02407

วันที่รู้ว่าต้องไปเข้าค่ายเบาหวานในเด็กและวัยรุ่นครั้งที่ 8

อ๊าาาาาา…..ไปทำไม ทำไมต้องไป ไปทำอะไร เป็นเบาหวานมาตั้งนาน อะไรที่ควรรู้ก็รู้หมดแล้ว หนังสือที่บ้านเพียบบบบ ไม่เห็นจำเป็นต้องไปเลยค่ายเบาหวาน ต้องน่าเบื่อแน่ๆ…ไม่เอา ไม่อยากไป !

วัน pre-camp

ไปทางไหนก็ไม่รู้ เรารู้แต่ว่าเราเกิดที่โรงพยาบาลศิริราชนี่แหละ ก็ตอนนั้นเราถูกอุ้มนี่นา เราจะไปรู้ได้ยังไงว่า ตึกอานันทมหิดลอยู่ที่ไหน เอาหน่ะ อ่านหนังสือก็ออก พูดก็เป็น เราคงหาเจอ …..โอ้ โห! เด็กเต็มไปหมดเลย ผู้ปกครองก็เยอะ ท่าทางเค้ารู้จักกันด้วย โฮ โฮ โฮ ยิ่งรู้สึกไม่อยากไปใหญ่เลย จะถอนตัวก็ไม่กล้า เดี๋ยวไม่มีหน้ากลับไปหาคุณหมอ เพราะคุณหมออุตส่าห์เขียนจดหมายรับรองมา ทางนี้ก็อุตส่าห์รับ เกิดไม่ไปเราอาจเป็นสาเหตุให้เด็กคนอื่นเสียโอกาสด้วยนะ….แต่! เอ…..พอเค้าเห็นขนาดตัวเราแล้ว เค้าอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ เอ้า ยังไงก็ทำตามเค้าไปก่อน….วันนี้ได้เจาะเลือด ชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง วัดความดัน มีการแนะนำตัวของทีมงาน ดูวิดีโอของปีก่อนๆ แล้วเราก็ชิ่งกลับบ้าน…..ไปรอลุ้นดีกว่า ว่าจะมีจดหมายแจ้งยกเลิกมาไหม……คุณบุรุษไปรษณีย์ใจร้าย! ไม่ยอมเอาจดหมายยกเลิกมาให้เรา ฮือ ฮือ ต้องไปค่ายเบาหวานจริงๆ ด้วย

วันแรก

ที่โรงพยาบาลศิริราช…..ดูวุ่นวายจัง เด็กเต็มไปหมดเลย (ผู้ปกครองก็ด้วย) ไปลงทะเบียนกันก่อน รวมตัวกันครบแล้ว พวกเราก็ถูกถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอไว้ ดูเป็นทางการจัง ผู้ปกครองฝากฝังลูกกันใหญ่ สอนให้ดูแลตัวเอง จะเติมเงินค่ามือถือไว้ให้เกินพิกัด ท่าทางไม่ใช่แค่เราแฮะที่ตื่นเต้น ทั้งทีมงาน คุณลูก คุณพ่อ คุณแม่ ตื่นเต้นกันหมดเลย…….แล้วเราก็ขึ้นรถ มีคันที่หนึ่ง กับคันที่สอง…สองคันค่ะ (เด็ก 70 กว่าคน พี่ๆทีมงานอีกร่วม 60 คน) อ่านเพิ่มเติม