เมนูอาหารโรคไต เครื่องปรุงรสที่เหมาะสำหรับคนที่เป็นโรคไต : ไข่เจียว

เมนูอาหารโรคไต by ซอสสุขภาพ : ไข่เจียว
เมนูนี้เหมาะสำหรับ : ผู้ที่เป็นโรคไตวายเรื้อรัง  และ ผู้ที่เป็นเบาหวาน

วัตถุดิบ : ไข่ไก่ 1 ฟอง ไข่ขาว 2 ฟอง น้ำมัน 1 ช้อนโต๊ะ ซอสหอยเป๋าฮื้อ ตรา AbaliciouS by Lucka สูตร ไลท์โซเดียมและไม่มีโพแตสเซียม 1 ช้อนโต๊ะ (สามารถเพิ่ม น้ำมัน 1 ช้อนชา กับ หัวหอมใหญ่ได้)

คุณค่าทางโภชนาการ :-
พลังงานทั้งหมด 515 กิโลแคลอรี่
โปรตีน 15 กรัม
คาร์โบไฮเดรต 2 กรัม
ไขมัน 47 กรัม
คอเรสเตอรอล 200 มิลลิกรัม
โซเดียม 383 มิลลิกรัม
โปแตสเซียม 181 มิลลิกรัม
ฟอสฟอรัส 81 มิลลิกรัม
แคลเซียม 28 มิลลิกรัม

Tips
1. ไข่เป็นอาหารที่มีคุณค่าโภชนาการสูง และย่อยง่าย
2. เลือกใช้น้ำมัน MUFA ไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยว (omega9) ที่มีคุณสมบัติต้านการอักเสบ ลดโคเลสเตอรอลรวม และลด ไขมัน LDL
3. เลือกใช้เครื่องปรุงรส ไลท์โซเดียม ที่ดีต่อสุขภาพ แต่ช่วยเพิ่มความหอมอร่อยให้อาหาร เลือกใช้ AbaliciouS by Lucka
___________________
สนใจสอบถามรายละเอียด และสั่งซื้อ ได้ที่
Line ID : @abaliciousbyluck
หรือคลิ๊ก http://line.me/ti/p/~@abaliciousbyluck

#ไตเสื่อม #โรคไต #ดูแลผู้ป่วยไต

 

เป็นโรคไตกินอะไรดี? เครื่องปรุงสำหรับคนที่มีภาวะของโรคไต

ซอสหอยเป๋าฮื้อ ตราอาเบอลิเชียส บาย ลักข์
Abalone Sauce Abalicious by Lucka

ยังจำความรู้สึก ช้อคและตกใจ เมื่อครั้งที่คุณหมอที่รักษาโรคเบาหวานของคุณแม่บอกว่า ไตของคุณแม่อยู่ในระยะที่ 4 แล้ว จำเป็นต้องหาคุณหมอโรคไต เพื่อให้คุณหมอโรคไตช่วยดูแลคุณแม่อีกคน

คุณหมอแนะนำคุณแม่ให้ลดอาหารเค็มลง กินโซเดียมให้ลดลง เมื่อ 10 กว่า 20 ปีก่อน ตอนที่หมอบอกไม่มีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับอาหารโรคไตเลย รู้แต่ว่าลดเค็ม ไม่รู้เรื่องโซเดียม โพแทสเซียม ฟอสฟอรัส การกินอาหารตามผลเลือดเลย

การพบกับคุณหมอในครั้งที่ 2 ได้นำเครื่องปรุงรสที่ซื้อมาไปให้คุณหมอเพื่อสอบถามว่า ใช้เครื่องปรุงรสโลโซเดียมเหล่านี้ในการปรุงอาหารแทนเครื่องปรุงรสเดิมได้ไหม? คุณหมอบอกว่าไม่ได้ ไม่ควรใช้ เพราะเครื่องปรุงรสโลโซเดียมเหล่านี้ ได้เติมโพแทสเซียมเพื่อเพิ่มความเค็มลงไปแทน ซึ่งจะส่งผลกับหัวใจ ในคนที่เป็นโรคไตอยู่แล้ว หัวใจก็จะมีความไม่ปกติเกิดขึ้น เป็นความสงสัย เป็นคำถามในใจว่าทำไมถึงไม่มีเครื่องปรุงรสที่โซเดียมน้อยและไม่เติมโพแทสเซียม สำหรับคนที่เป็นโรคไตบ้าง?

คำแนะนำของคุณหมอในวันนั้นคือ ให้ลดปริมาณการใช้เครื่องปรุงลง  รับรู้ในเรื่องที่คุณหมอบอกแต่ในทางปฏิบัติก็ทำได้ยากมาก เพราะความไม่เข้าใจในเรื่องโซเดียมข และความไม่คุ้นชินกับรสชาติสำหรับคุณแม่ในเวลานั้น

ประสบการณ์การดูแลคุณแม่ในฐานะผู้ดูแล ที่ต้องเรียนรู้เกี่ยวกับโรคไต ซึ่งไม่ยาก ไม่ง่าย เพราะถือว่าตัวเองมีความรู้เรื่องโรคเบาหวานที่ตัวเองเป็น เป็นพื้นฐานอยู่ การทำความรู้จักยาที่คุณแม่ต้องกิน ยาที่คุณแม่จำเป็นต้องฉีด ทำไมต้องวัดความดันเป็นประจำ ทำความเข้าใจเกี่ยวกับผลเลือดแล้วปรับอาหารตามผลเลือด เรียนรู้เรื่องอาหารว่าในอาหารแต่ละประเภทจะส่งผลต่อผลเลือดได้อย่างไรบ้าง เรียนรู้การล้างไตทางหน้าท้อง ต้องดูแลอย่างไรเพื่อป้องกันการติดเชื้อให้ได้มากที่สุด ฯลฯ เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ได้เรียนรู้ ที่สามารถบอกเล่าได้ไม่รู้จบ สำหรับการดูแลชีวิตของจนที่เรารัก การได้ดูแลคุณแม่อย่างสุดความสามารถจนถึงวาระสุดท้าย เป็นสิ่งที่่ทำให้ตัวเองรู้สึกว่า ชีวิตนี้ไม่มีเรื่องที่น่าเสียดาย หรือ เสียใจอะไรที่ยังไม่ได้ทำอีกแล้ว

จากประสบการณ์และการเรียนรู้ในฐานะผู้ดูแล และเป็นเบาหวานมานานกว่า 30 ปี เรื่องสำคัญที่สุดที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการดูแลสุขภาพนอกจากประเภทอาหารที่ใครๆ ก็รู้ แต่สิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่ได้ให้ความสำคัญ แต่มีความสำคัญมาก คือ เรื่องปริมาณของประเภทอาหารที่แต่ละคนควรกินในแต่ละมื้อ ในแต่ละวัน

การที่ใครก็ตามจะใส่น้ำตาล น้ำผึ้ง น้ำตาลมะพร้าว น้ำตาลโตนด ไซรัป ในอาหารคาว อาหารหวาน หรือ เครื่องดื่ม “ปริมาณ” คือ เรื่องสำคัญ

ชนิดของน้ำตาล แหล่งที่มาของน้ำตาล กลายเป็นสิ่งที่คนอ้างว่า “สุขภาพ” เพราะมีค่า GI น้อยกว่าน้ำตาลทราย แต่สำหรับคนเป็นเบาหวาน การใส่น้ำตาลในปริมาณที่เท่ากัน ระดับน้ำตาลในเลือดก็ยังคงจะสูง แต่จะสูงไม่เร็วและไม่แรงเท่ากับน้ำตาลทรายเท่านั้น

ถ้าเรารู้และเข้าใจว่า “ปริมาณ” ที่ใส่หรือมีอยู่ในอาหารมีอยู่แค่ไหน  เราจะรู้ได้ทันทีว่า คำว่า “เพื่อสุขภาพ” ที่มีการอ้างถึงนั้น ปลอดภัยมากพอสำหรับสุขภาพของเราหรือไม่

ในการใช้เครื่องปรุงรสประเภทที่ให้ความเค็ม ที่มีโซเดียมก็ใช้หลักการเดียวกัน รสเค็ม ไม่ว่าจะมาจากการปรุงด้วยเกลือ ซีอิ๊ว น้ำปลา กะปิ เต้าเจี้ยว ซอสต่างๆ ฯลฯ “ปริมาณ” คือ เรื่องที่เราต้องทำความเข้าใจและเรียนรู้ว่า แค่ไหนถึงจะพอดีสำหรับสุขภาพและร่างกายของเรา

โดยทั่วไปแล้ว  ใน 1 วัน เราควรกินโซเดียม ไม่เกิน 2,000 มิลลิกรัมต่อวัน

การกินโซเดียมในปริมาณที่มากกว่า 2,000 มิลลิกรัมต่อวัน เป็นระยะเวลาหนึ่ง จะเป็นสาเหตุให้เกิดโรคความดันโลหิตสูง และนำไปสู่โรคไต โรคหลอดเลือดหัวใจและสมอง ตีบ ตัน แตก และตายได้

เราจะรู้ได้อย่างไรว่า 2,000 มิลลิกรัมคือแค่ไหน?

การอ่านฉลากโภชนาการ การหาข้อมูลโภชนาการ เป็นการเริ่มต้นที่ดีในการเรียนรู้ ทำความเข้าใจ และจดจำ

การชั่ง ตวง วัด ปริมาณ เครื่องปรุงรส ในการปรุงอาหารจึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้เรารู้ว่า ในแต่ละมื้ออาหารนั้น เรากินโซเดียมไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว

การชั่ง ตวง วัด ปริมาณ การใช้เครื่องปรุงรสในช่วงแรกก็จะยากหน่อย เพราะเราไม่คุ้นชิน แต่ถ้าเราได้เริ่มต้น และชั่ง ตวง วัด ทุกมื้อ ใช้เวลาไม่นานเราก็จะคุ้นชินกับพฤติกรรมใหม่ ในการดูแลสุขภาพของตัวเอง

……………………………………………………………………………………………………………………………………….

หากใครยังไม่คุ้นชินกับรสชาติของการลดปริมาณเครื่องปรุงแบบเดิม ในวันนี้ลักข์มีเครื่องปรุงใหม่มานำเสนอ เป็นเครื่องปรุงรสที่ลักข์สามารถตอบคำถามเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้วได้แล้วว่า มีเครื่องปรุงรสอาหารที่โซเดียมและไม่เติมโพแทสเซียมแล้ว โดยมีลักข์เป็นเจ้าของแบรนด์เอง

เครื่องปรุงรสที่ตั้งใจทำจากหัวใจ ให้เป็นเครื่องปรุงรสที่มีความหอมและอร่อย และปลอดภัยสำหรับชีวิตของคนที่เรารัก ที่มีข้อจำกัดในการกินอาหารอยู่มากมาย

เครื่องปรุงรสที่ตั้งใจทำด้วยความรัก ที่ต้องการให้คนที่มีโรครู้ว่ามีคนที่ปรารถนาอยากให้เขามีชีวิตอยู่อย่างมีคุณภาพชีวิตที่ดี และมีความสุขกับการมีชีวิต แม้จะเป็นโรค แม้จะมีโรค แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นคนป่วย

เครื่องปรุงรสนี้ทำมาจากหอยเป๋าฮื้อ ที่สามารถมาช่วยเติมเต็มรสชาติให้อร่อย เป็นเครื่องปรุงรสที่มีปริมาณโซเดียมน้อย โดยใช้วัตถุดิบหลักคือ #หอยเป๋าฮื้อ มาผ่านกระบวนการหมักตามธรรมชาติ จนกระทั่งได้ #สีน้ำตาลทอง และ #กลิ่นหอม จึงนำมาสกัดออกมาเป็นเครื่องปรุงรสที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว  เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการใช้เครื่องปรุงรสที่มีรสชาติอร่อยกลมกล่อม มีกลิ่นหอมมาก แต่มีปริมาณน้ำตาล และโซเดียมน้อย และปราศจากไขมัน
.
เพราะ ซอสหอยเป๋าฮื้อ ตรา อาเบอลิเชียส บาย ลักข์ ทำจากวัตถุดิบที่มีคุณภาพ ที่ถูกคัดสรรมาอย่างดีที่สุด
.
หอยเป๋าฮื้อ 40%
ไม่ใช้ MSG (โมโนโซเดียมกลูตาเมท)
ไม่ใส่สีและกลิ่นสังเคราะห์
โซเดียม 210 มิลลิกรัม/1 ช้อนโต๊ะ
ไม่เติมโพแทสเซียม
มีน้ำตาลน้อยกว่า 1 กรัม/1 ช้อนโต๊ะ
ไขมัน 0%

Abalone Sauce Abalicious by Lucka

ซอสหอยเป๋าฮื้อ ตรา อาเบอลิเชียส บาย ลักข์
Abalone Sauce Abalicious by Lucka

สนใจสอบถามรายละเอียดและสั่งซื้อได้ที่
Line : @abaliciousbyluck

 

เป็นโรคไตกินอะไรดี?

ทุกเช้าที่คุณแม่ตื่นขึ้นและจะลุกจากที่นอน ลักข์จะช่วยประคองให้ลุกขึ้นนั่งอย่างมั่นคงก่อน ในช่วงที่คุณแม่รู้สึกท้อแท้หรือรู้สึกหมดแรงก็จะเอาหน้ามาซบไหล่อันบึกบึนของลักข์ เพื่อเติมพลังก่อนที่จะลุกขึ้นดำเนินชีวิตต่อไปในแต่ละวัน

คุณแม่เคยพูดว่า “คนไม่เป็นโรคไต ไม่มีทางจะเข้าใจว่ามันเป็นความรู้สึกที่ทรมานจริงๆ ในการมีชีวิตอยู่” ลักข์เองก็ยอมรับว่าไม่เข้าใจ แต่เราก็ย้อนเวลากลับไปในช่วงเวลาที่ไตยังดีอยู่ไม่ได้อีกแล้ว สิ่งที่เราต้องทำในวันนี้คือ เรียนรู้จักโรคไตที่เราเป็นให้มากที่สุด และปฎิบัติตัวเองให้ดีที่สุดเท่านั้น

สำหรับคนที่ยังไม่เป็นโรคไต วิธีดูแลสุขภาพไตให้มีสุขภาพดีคือ

1. ไม่ทำงานหนักเป็นเวลานานๆ

2. ไม่ทำให้ตัวเองเครียดเป็นเวลานานๆ

3. จัดเวลาให้ตัวเองได้พักผ่อนเพียงพอ นอนหลับอย่างน้อยวันละ 6 ชม.

4. กินอาหารให้ครบ 5 หมู่ ตามสัดส่วนของหลักโภชนาการ

5. หลีกเลี่ยงอาหารเค็มจัด หมักดอง แช่อิ่ม และอาหารที่ผ่านกระบวนการให้อาหารมีชีวิตยืนยาว เช่น ไส้กรอก อาหารบรรจุห่อ เช่น บะหมี่สำเร็จรูป ขนมถุง

6. ดื่มน้ำสะอาด (น้ำเปล่า) วันละ 6-8 แก้ว เพื่อไตแข็งแรงและเพื่อผิวพรรณสดใส

7. ไม่สูบบุหรี่ และ หลีกเลี่ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

8. ไม่ใช้สารเสพติดทุกประเภท

9. หากมีโรคประจำตัวความดันโลหิตสูง โรคเบาหวาน ก็ต้องควบคุมให้อยู่ในเป้าหมายให้ได้ให้ดี ด้วยการกินยาหรือฉีดยาตามคำแนะนำของแพทย์ กินอาหารตามที่นักโภชนาการแนะนำ และที่สำคัญออกกำลังกายเป็นประจำด้วย

10. การกินยารักษาโรคต่างๆ ตามที่คุณหมอจ่ายให้เป็นสิ่งจำเป็น และไม่ต้องกังวลเรื่องจะเป็นพิษต่อตับต่อไตในระยะยาว เนื่องจากยาที่หมอให้นั้น ใช้ในทางการแพทย์ต้องผ่านการศึกษาและทำการวิจัยมามากพอว่าปลอดภัย รวมทั้งคุณหมอยังมีการนัดติดตามผลเพื่อตรวจเลือดเสมอว่าการรักษาที่คุณหมอนั้นได้ผลมากน้อยแค่ไหน เรียกว่าเน้นความปลอดภัยของผู้ป่วยอย่างจริงจัง

11. การล้างพิษตับไต การกินอาหารเสริม น้ำสมุนไพรต่างๆ ที่อ้างว่าล้างพิษตับไตและบำรุงอวัยวะต่างๆ ได้นั้น เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่ง เพราะนอกจากจะไม่จำเป็นต่อร่างกายแล้ว การไม่รู้แหล่งผลิต แหล่งที่มา ไม่รู้รายละเอียดหรือส่วนประกอบที่แน่ชัด กลับจะส่งผลให้เป็นพิษต่อตับ ต่อไต ต่อ อวัยวะของร่างกายด้วย การเลือกวิธีนี้ กินไปกินมาเสียชีวิตไปหลายราย ไตวายไปแล้วหลายคน โดยคนขายไม่ต้องมีส่วนรับผิดชอบอะไรเลย

 

สำหรับคนที่ไปตรวจที่รพ.แล้วคุณหมอบอกว่าเป็นโรคไตนั้น ต้องตั้งสติ ตั้งคำถาม (หรือถ้าออกมาจากห้องตรวจแล้ว นัดคราวหน้าจดคำถามไปถามให้รู้ให้ชัดเจน) กับคุณหมอให้รู้ว่าป่วยเป็นโรคไตแบบไหน เฉียบพลัน หรือ เรื้อรัง

เพราะโรคไตวายมีได้หลายสาเหตุ แบบเฉียบพลันเช่น เสียเลือดมาก ขาดน้ำอย่างรุนแรง ติดเชื้อ ได้รับสารพิษ เป็นต้น  หรือหากเป็นแบบเรื้อรัง คือไตค่อยๆ เสื่อมลงมาเรื่อยๆ เพราะเป็นโรคความดันโลหิตสูง เป็นโรคเบาหวาน แล้วควบคุมได้ไม่ดีทำให้ไตเสื่อมลงเรื่อยๆ ซึ่งไตวายเรื้อรังนี้นั้นมี 5 ระยะ ระยะสุดท้ายหรือระยะที่ 5 ก็จะต้องเข้าสู่กระบวนการรักษาที่เรียกว่าการล้างไต ซึ่งแบ่งไปได้อีกว่าการล้างไตทางช่องท้อง หรือการฟอกเลือกล้างไต และรวมถึงการผ่าตัดเปลี่ยนไตด้วย

หากเป็นโรคไตวายเรื้อรังระยะที่ 1-4 ถามคุณหมอให้ได้คำตอบนะคะว่าเป็นโรคไตระยะไหน เพราะแต่ละระยะ ความเข้มงวดในการดูแลตัวเองนั้นต่างกันค่ะ อย่างเช่น เป็นโรคเบาหวาน เราต้องควบคุมระดับน้ำตาลให้อยู่ในเกณฑ์ โดยระวังอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตเป็นสำคัญ แต่หากเราเป็นโรคไตวายเรื้อรังในระยะ  1-2 ร่วมด้วย เราอาจจะต้องกินยาเพิ่ม และต้องลดปริมาณอาหารประเภทโปรตีนและโซเดียมมากขึ้น หรือหากเราเป็นโรคไตวายเรื้อรังในระยะที่ 3-4 ปริมาณอาหารประเภทโปรตีนจะถูกจำกัดอย่างมาก รวมทั้งปริมาณโซเดียมที่ต้องชั่ง ตวง วัด กันอย่างจริงจัง

เรียกว่าทุกๆ ระยะของการเสื่อมของไต คุณหมอจะมีวิธีรักษาเพื่อให้ไตของเราเสื่อมช้าลงที่สุด ชะลอการเดินทางไปสู่ไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายให้นานที่สุด แต่คนที่สำคัญที่สุดที่จะดูแลรักษาสภาพไต คือตัวผู้ป่วยเอง

อย่าเดินออกจากห้องคุณหมอหากเราไม่รู้คำตอบว่า เราป่วยเป็นโรคไตวายแบบไหน และมีวิธีการดูแลรักษาตัวเองอย่างไร และเมื่อเดินออกมาจากห้องตรวจแล้วอย่าลืมว่า อีก 30-60 วัน กว่าจะถึงวันพบคุณหมอนั้น ชีวิตของเราอยู่ในกำมือของตัวเราเองนะคะ

ลักข์รู้ว่าวันที่ต้องรู้ว่าเรามีโรคประจำตัว โดยเฉพาะโรคเรื้อรังที่ไม่สามารถรักษาหายขาดได้ตลอดชีวิต ความรู้สึกนั้นเป็นอย่างไร ลักข์เป็นเบาหวานมาตั้งแต่อายุ 14 และลักข์เลือกตัดสินใจที่จะหันหลังและไม่ดูแลตัวเอง 15 ปีต่อมา ลักข์ได้เรียนรู้ว่าโรคเบาหวานไม่เคยทิ้งลักข์ไปไหน หากลักข์ไม่ดูแลการดำเนินของโรคก็จะนำพาลักข์ไปสู่การสูญเสียอวัยวะต่างๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ทุกข์ทรมานมากเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

FEAR หลังจากลักข์เรียนรู้ว่าการละเลย ไม่ใส่ใจโรคเบาหวานที่เป็น ไม่ได้ช่วยให้โรคเบาหวานที่เป็นหายไปไหนได้ และเมื่อถึงจุดที่แย่ปัญหาที่หนักกว่าเดิมตามมาอีกเยอะเลย

การดูแลรักษาคุณแม่ของลักข์เองที่เป็นไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ต้องทำการล้างไต ลักข์ใช้วิธีหาความรู้ให้มากที่สุดเพื่อที่จะเป็นข้อมูลในการตัดสินใจว่าจะเลือกล้างไตวิธีไหน ที่จะเหมาะสมกับครอบครัวเพื่อให้คุณแม่มีคุณภาพชีวิตที่ดี และอยู่กับโรคไตได้อย่างมีความสุขมากที่สุด รู้สึกทุกข์น้อยที่สุด
FEAR Faceและหลังจากที่ลักข์เป็นผู้ดูแลคุณแม่มาเป็นระยะเวลากว่า 3 ปีแล้วทำให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโภชนาการของคนที่เป็นโรคไตมากขึ้น

ถ้าหากใครสักคนในเวลานี้ต้องเป็นโรคไต สิ่งที่ลักข์อยากจะแนะนำคือ หาความรู้เกี่ยวกับโรคไตที่ตัวเองเป็นให้มากที่สุดนะคะ ยิ่งมีความรู้ ความเข้าใจมากเท่าไหร่ ความกังวลก็จะลดลงมากขึ้นเท่านั้น อาหารสำหรับคนที่เป็นโรคไตดูเหมือนว่าจะถูกจำกัดเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเหมือนกันนะคะ ทุกคนกินอาหารได้ในปริมาณที่ไม่เท่ากันขึ้นอยู่กับระยะของโรคไตที่ตัวเองเป็น และถึงต่อให้เป็นโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายแล้ว การเลือกกินอาหารของคนที่ล้างไตทางช่องท้องกับคนที่ฟอกเลือดก็แตกต่างกันตามขนาดรูปร่างของแต่ละคน กิจกรรมในชีวิตประจำวันของแต่ละคน รวมถึงผลแลปที่เราไปตรวจเลือดแต่ละครั้งที่รพ.ด้วย

สำหรับคนที่ล้างไตทางช่องท้องมาสักระยะหนึ่งก็จะเริ่มเข้าใจความหมายของค่าอัลบูมิน โซเดียม โปแตสเชียม ฟอสฟอรัส ว่ามีผลต่อการกินอาหารของเราอย่างไร  หรือถ้ายังไม่เข้าใจก็อย่าลืมถามนักโภชนการครั้งหน้าที่ไปตรวจตามนัดนะคะ

ความกลัวต่อปัญห่าที่เกิดขึ้น … เราจะเลือกที่จะละเลย หรือ เผชิญกับมันก็ได้ทั้งนั้น ผลลัพธ์ที่ได้แตกต่างกันแน่นอน

แต่สำหรับลักข์แล้ว ผลลัพธ์ของการเผชิญกับปัญหา เรียนรู้ไปเรื่อยๆ  และแก้ไขไปเรื่อยๆ นั้น คุ้มค่ามากเลยค่ะ 🙂

เมนูอาหารเพิ่มอัลบูมินสำหรับคนเป็นโรคไตที่ล้างไตทางหน้าท้อง

ตั้งแต่คุณแม่เริ่มล้างไตทางช่องท้องมาตั้งแต่วันที่ ๑๓ ตุลาคม ๒๕๕๓ ยังไม่เคยต้องนอนค้างคืนที่โรงพยาบาลจนกระทั่งเมื่อวันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๕๖ พาคุณแม่ไปรพ.เพราะเป็นไข้ต่ำๆ มาหลายวัน และหายใจหอบมากขึ้น ไปถึงห้องฉุกเฉินปุ๊บ คุณหมอถามไถ่อาการแล้วรีบเจาะเลือดพร้อมกับส่งห้อง xray ปั๊บเลย คุณหมอวินิจฉัยแล้วบอกว่ามีภาวะปอดติดเชื้อต้องนอนรพ.ให้ยาฆ่าเชื้อนะ …. ไอ๊ย่ะ …. ขอเอายากลับไปกินไม่ได้เหรอคะ? คุณแม่ถามพร้อมบอกว่า ไม่เห็นเป็นอะไรเลย แค่เหนื่อยนิดเดียวเอง (ฮาาาาา เป็นไข้ต่ำๆ มาหลายวันแล้วจ้าาาา หายใจชายโครงกระเพื่อมน่ากลัวมากกกก นอนเห้อะะะะ)

การมานอนรพ.ไม่ใช่เรื่องดีเลย แต่การมานอนรพ.ก็มีสิ่งดีๆ ให้เรียนรู้ตั้งหลายอย่าง แล้วเรื่องที่ดีที่สุดก็คือ คุณแม่มีภาวะของโรคหัวใจในขณะที่นอนอยู่รพ.นี่แหละ …. ถ้ามีอาการเกิดขึ้นที่บ้าน รับรองได้เลยว่าวันนี้ลักข์คงไม่มีโอกาสได้กอดแม่ก่อนนอนแล้ว …. คุณหมอที่ช่วยกันดูแลรักษาคุณแม่ส่วนใหญ่จะน่ารักและใจดีกับคุณแม่มากๆ

โรคที่คุณยายเป็นแค่นี้ โอ้ววว นิ้วโป้งกับนิ้วชี้คุณหมอเกือบติดกันแล้วนะคะ ผมดูแลรักษาได้ แต่กำลังใจของคุณยายเท่านี้ เอ่อ สุดแขนคุณหมอแล้วววววว คุณยายต้องรักษากำลังใจไว้ให้ดีให้ได้ แล้วต้องทำเองด้วย เรื่องอื่นๆ ไม่ต้องกังวล ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหมอ

ต้องสู้นะครับ ไม่ไหวแล้วค่ะคุณหมอ ไม่ไหวได้ยังไงกัน ไม่ได้เป็นอะไรมากเลย ร่างกายยังไหวแน่นอน แต่ถ้าใจไม่สู้ หมอก็ไม่ไหวนะ ผมพูดจริงไม่หลอกนะว่าดูแลได้ รักษาไหวแน่นอน ถ้าเป็นโรคที่อันตรายร้ายแรงและไม่มีความหวัง ผมก็จะบอกตรงๆ

คุณแม่ถูกส่งเข้าไปใส่สายสเต้นท์ นอนห้อง ICCU 1 คืน คุณแม่ถามคุณหมอเพียงคำเดียวว่าสู้ตามที่คุณหมอบอกแล้ว เมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน? คุณหมอบอกว่าคนทั่วไป 2 วัน แล้วถ้าคุณยายไม่ต้องใส่สายให้ออกซิเจนเมื่อไหร่ หมออนุญาตให้กลับทันที … สาววัย 80 หยิบสายออก นับครบ 2 วันตามกำหนด กลับบ้านทันที!

จากวันที่ออกจากรพ. ไปตามนัดหาหมอครั้งใหม่ในเดือนมกราคา … ผลเลือดทุกตัวตกเกณฑ์หมดเลย >< มีภาวะซีด และค่าอัลบูมินหล่นไปเหลือ 2.7 ต้องพยายามกินให้ได้มากกว่าเดิม แล้วคุณหมอก็ขอนัดในอีก 1 เดือนข้างหน้า สิ้นเดือนกุมภาเรามาเจอกัน  แต่ก่อนจะถึงวันนั้น คุณแม่ต้องแอดมิทอีกรอบ เพราะเกิดอาการนอนราบไม่ได้ เสียงหายใจดังกรอบแกรบกรอบแกรบ ….. น้ำท่วมปอดแน่แล้วววววววววว เราเลยไปได้ฉลองวันวาเลนไทน์กันในโรงพยาบาล ค่าอัลบูมินขึ้นมาเป็น 2.8 แล้ว … สิ้นเดือนไม่เห็นเลข 3 แน่ เลยขอคุณหมอในขณะที่นอนรพ.ว่าขอสารอาหารทางสายยาง หรือ Albumin ทางสายน้ำเกลือก็ได้ คุณหมอบอกว่าคุณยายต้องพยายามกินเอง หมอไม่อยากใส่หรือแทงสายไม่อยากให้คุณยายติดเชื้อ เอ่อ กินไม่ไหวแล้วจริงๆ ค่ะ คุณแม่เห็นไข่ก็แทบจะร้องไห้แล้ว งั้นหมอส่งไปเรียนทำอาหารทางสายยางนะ แต่ให้ตักกินเป็นซุปแทน

นักโภชนาการใจดีสุดๆ สอนแหลก แจกความรู้ไม่อั้น พร้อมกับคำแนะนำว่าเอาหลักการไปทั้งหมดแล้ว หมั่นฝึกฝนและต้องประยุกต์ใช้ให้เป็น รับรองได้คุณแม่จะต้องดีวันดีคืน

เหลียวมองความรัก ความเมตตา ของคุณหมอทุกท่านตั้งใจรักษาคุณแม่ให้มีลมหายใจ มีกำลังใจที่จะมีชีวิตเพื่อให้ลักข์เอาไว้กอดก่อนนอน แถมบุคคลากรทางการแพทย์ทุกสาขา ยังเมตตาให้ความรู้ ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ตอบคำถามให้คำแนะนำ ช่วยเหลือเต็มกำลังที่ทุกคนมี บอกคุณแม่ต้องพยายามกินให้มากที่สุด ลักข์จะฝึกทำอาหารเพื่อให้ค่าอัลบูมินขึ้นมาให้ได้

ลักข์เริ่มต้นทำซุปเสริมโปรตีนตามหลักที่นักโภชนาการสอน ลักข์ทำอาหารตามตำราในเวปไซต์ของ http://www.davita.com ที่มีเมนูสารพัดสำหรับคนที่เป็นโรคไตระยะสุดท้าย และโรคเบาหวาน จากวันที่ ๑๒ กพ. ๕๗ ค่าอัลบูมิน อยู่ที่ 2.8 วันที่ ๒๗ กพ.๕๗ ค่าอัลบูมินอยู่ที่ 3.1 (เป้าหมายขั้นแรกขอให้ค่าขึ้นจากเดิม เป้าหมายขั้นที่สองคือให้ถึงเกณฑ์ 3.3 เป้าหมายขั้นที่สามคือให้อยู่ในระยะที่ปลอดภัย 3.5 เป้าหมายขั้นสุดท้ายคือ 3.5++)

พี่พยาบาลที่รักและนับถือแวะมาเยี่ยมคุณแม่ถึงบ้าน พร้อมกับยินดีกินอาหารร่วมโต๊ะกับคุณแม่ และกินอาหารชนิดเดียวกับคุณแม่ด้วย …… อร่อย!!!! อร่อยมากด้วย หน้าตาดีด้วย อย่าลืมเขียนเล่าให้อ่านในบล็อคนะ เพราะพี่ว่าคนที่ล้างไตทางช่องท้องหลายคนอาจจะเจอปัญหาเดียวกัน

รสชาติไม่รู้ว่าอร่อยอย่างที่มีคนชมหรือเปล่า แต่เทคนิคที่อยากนำเสนอคือ ใช้ของสดเสมอ และใช้เครื่องปรุงที่มีกลิ่นหอม อย่างใบมะกรูด ผงกะหรี่ เลือกทำเมนูอาหารที่ไม่เคยกินมาก่อนได้จะดีที่สุดเพราะจะทำให้ไม่มีการเปรียบเทียบรสชาติว่าใช่รสแบบนี้หรือเปล่า (ฮาาา) และเทคนิคสุดท้ายการจัดวางให้ออกมาหน้าตาดี ทั้งหมดนี้ช่วยทำให้เจริญอาหารขึ้นได้เยอะเลยค่ะ … อ้อ เรื่องสำคัญที่สุด ขอให้คุณหมอส่งไปเรียนกับนักโภชนาการเพื่อให้ทำอาหารให้ทางสายอาหารนะคะ ไปเรียนเพื่อนำหลักมาทำเป็นซุปเสริมโปรตีนระหว่างมื้อ หรืออาจจะใช้เป็นมื้อหลักแทนได้เลยเหมือนกันค่ะ

food for renal 01food for renal 03food for renal 02

เราคุยกันว่าหน้าที่ของการรักษาเป็นของบุคคลากรทางการแพทย์สาขาต่างๆ Doctor, Nurse Educator ลักข์มีหน้าที่ดูแลอย่างเต็มที่และสุดความสามารถเท่าที่จะมีปัญญา Care giver ส่วนคนที่จะต้องอดทนให้เต็มที่ พยายามให้ดีที่สุดเป็นของคุณแม่ Patient เราต้องร่วมมือกันโดยต่างต้องทำหน้าที่ของตัวให้ดีที่สุด เพื่อที่คุณแม่จะได้มีชีวิต มีลมหายใจเพื่อให้ลักข์กอดก่อนนอนไปได้อีกนานหลายปี 😀

 

 

 

อากาศร้อนร้อนกับน้ำต้มหอมหอมสำหรับคนเป็นโรคไต

โดยปกติแล้วลักข์ชอบอากาศร้อนๆ แบบนี้เป็นที่สุด เพราะในช่วงปลายฝนต้นหนาวหรือในช่วงฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงอากาศขมุกขมัวชื้นๆ ร่างกายของคุณแม่จะค่อนข้างเปราะบางชวนให้ใจหายอยู่เรื่อย ผิดกับฤดูร้อนที่ร่างกายของคุณแม่มีภาวะสงบนิ่งไม่มีอะไรให้ต้องตื่นตกใจ

แต่ดูท่าปีนี้คงจะร้อนมาก หรือไม่ก็เป็นเพราะร่างกายคุณแม่อ่อนแอลงตามวัยที่สูงมากขึ้น ทำให้การเต้นของหัวใจส่งสัญญาณผิดปกติมากขึ้น

เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน คุณแม่บอกว่ารู้สึกเหนื่อย เหมือนหัวใจจะหยุดเต้น! โอ้โห ลักข์ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังตุ้บ ตุ้บ ตุ้บเลย ตั้งสติได้ก็พาคุณแม่ไปนอนพักแล้ววัดความดัน จดบันทึกและหมายเหตุเรื่องไว้ เวลาไปเยี่ยมคุณหมอ จะได้มีเรื่องเล่าให้คุณหมอฟังว่าช่วงที่ห่างกันไปไม่ได้เจอคุณหมอเกิดอะไรขึ้นกับคุณแม่บ้าง

ถึงเวลานัดติดตามผลของหมอหัวใจ ก็ได้ไปเยี่ยมทักทายสวัสดีพร้อมให้คุณหมอดูบันทึกข้อมูล คุณหมอสังเกตเห็นว่ามีความผิดปกติเกี่ยวกับค่าความดันและอัตราการเต้นของหัวใจ เลยสั่งให้ไปตรวจวัดคลื่นหัวใจในทันทีเพื่อที่จะยืนยันให้ชัวร์ก่อนที่คุณหมอจะทำการรักษาด้วยการปรับลดยา

ยังไม่ถึงวันนัดการเยี่ยมหมอครั้งต่อไป นั่งๆ อยู่คุณแม่ก็บอกว่าเหนื่อยอีกแล้ว แต่ครั้งหัวใจเต้นเร็วมากเลย แค่พูดก็ยังเหนื่อยเลย  โอ้โห โชคดีนะที่ชาติปางก่อนลักข์เคยฝึกวิชาตัวเบามา เพราะสามารถลงจากชั้น 3 มาถึงชั้นล่างหยิบเครื่องวัดความดันแล้ววิ่งขึ้นกลับขึ้นไปในเวลาไม่ถึงนาที ลมแทบจับเมื่อเห็นตัวเลขการเต้นหัวใจอยู่ที่เลข 101 ทำอะไรแทบไม่ถูกเลยให้คุณแม่นอนพักไว้ก่อน แล้วคอยวัดความดันเป็นระยะๆ แล้วบันทึกไว้ ดีที่ตัวเลขลดลงมา ไม่เช่นนั้นคงต้องเรียกรถขับพาไปห้องฉุกเฉินของรพ.แน่ๆ
mama b/p record
วันรุ่งขึ้นลักข์ไปหาคุณหมอเพื่อขอคำแนะนำ คุณหมอตั้งคำถามว่าแล้วความดันลงมาเป็นปกติหรือยัง ผิดปกติแค่ช่วงเดียวหรือตลอดเวลา? แค่ช่วง 2-3 ชม.ค่ะ คุณหมอฟังคำตอบแล้วบอกว่าถ้าอย่างนั้นไม่น่าเป็นห่วง แต่ถ้าเต้นตลอดเวลาแบบนี้ให้พามาห้องฉุกเฉินของรพ.ทันที ว่าแต่ว่าเมื่อวานนี้คุึณแม่ได้ออกแรงกว่าที่เคยไหม? กินอะไรเข้าไปที่มีส่วนผสมของคาเฟอีนหรือเปล่า? เพราะถ้าร่างกายขาดน้ำก็ทำให้มีภาวะเช่นนี้เกิดขึ้นได้ ไม่มีค่ะ แต่เมื่อวานนี้ร้อนมากเลยค่ะ สงสัยจะเป็นเพราะทานน้ำไม่พอกับสภาพอากาศที่ร้อนเป็นไปได้หรือเปล่าคะ? คุณหมอบอกว่ามีสิทธิ์ที่จะเป็นไปได้ ว่าแต่ว่าจะทำยังไงดีคะ ในเมื่อคุณแม่เป็นโรคไต ปริมาณน้ำที่ทานต้องให้สมดุลน้ำเข้าน้ำออก ทานเยอะไปก็ไม่ได้เดี๋ยวน้ำท่วมปอด หัวใจวายขึ้นมาล่ะแย่เลย คุณหมอแนะนำให้ใช้วิธีจิบน้ำเรื่อย ๆ หรืออมน้ำแข็งแทน เพราะการดื่มน้ำเป็นถ้วยๆ สำหรับคุณแม่ที่ไตอยู่ในระยะสุดท้ายแล้วไม่ปลอดภัยจริงๆ

คุณแม่จิบน้ำ ใส่น้ำแข็งได้ไม่กี่วันก็รู้สึกเบื่อ (ความรู้สึกเบื่ออาหารเป็นเรื่องปกติ) จะเปลี่ยนให้กินชา กาแฟก็ไม่ได้เพราะมีคาเฟอีนที่ทำให้หัวใจเต้นรัวและสารแทนนินที่ทำให้ท้องผูก  จะให้กินนมเดี๋ยวค่าฟอสฟอรัสสูงก็จะยิ่งไปกันใหญ่ คิดไปคิดมาก็เลยต้มน้ำใส่ใบเตยและเพิ่มดอกเก๊กฮวยลงไปในปริมาณนิดเดียว เนื่องจากไม่คิดจะเอาคุณสมบัติทางยาใดๆ เพราะไม่แน่ใจว่าจะส่งผลอะไรกับคุณแม่บ้าง เพียงแค่อยากให้น้ำมีรสชาติและกลิ่นหอม นอกจากใบเตยและเก๊กฮวยแล้วลักข์ใส่น้ำผึ้งลงไปในขั้นตอนสุดท้ายเพื่อความหวานและเพิ่มความชื่นใจด้วยค่ะ

ปริมาณและวิธีที่ลักข์ทำ
น้ำ ปริมาณ 1.5 ลิตร 2 ขวด + 1/2 ลิตร 1 ขวด ต้มพร้อมใบเตย 2 กำมือ พอน้ำเดือดใส่ดอกเก๊กฮวยแห้ง 1 กำมือ เคี่ยวไปอีก 20-30 นาที จากนั้นก็ตักใบเตยและดอกเก๊กฮวยออก เติมน้ำผึ้งลงไป 100 ซีซี (หวานมากหวานน้อยตามใจชอบแต่สำหรับคนที่เป็นเบาหวานต้องระวังเรื่องระดับน้ำตาลในเลือดด้วยนะคะ) รอน้ำเย็นก็กรองเศษใบเตยและเก๊กฮวยอีกครั้งก่อนกรอกใส่ขวด และใส่พิมพ์น้ำแข็ง
ต้มน้ำใบเตยเจออากาศร้อนๆ แบบนี้ เทน้ำใส่แก้วทีละนิดให้คุณแม่จิบทีละหน่อย หรือแกะจากพิมพ์น้ำแข็งมาให้คุณแม่ใส่ปากอมเล่น ทั้งคลายร้อน ทั้งชื่นใจ โดยที่ปริมาณน้ำไม่มากเกินไปจนกลายเป็นภาระกับปอดและหัวใจด้วยค่ะ (ปริมาณน้ำแค่ไหน สำหรับคนที่ล้างไตแต่ละคนต้องตวงตามปริมาณน้ำเข้าออกตามที่คุณหมอแนะนำนะคะ)

ทดลองเอาไปทำดูนะคะ อ้อ แนะนำให้ต้มเองเลยนะเพื่อความสะอาดและปลอดภัยค่ะ