about

ลักข์เป็นเบาหวานชนิดที่ 1 มาตั้งแต่ปี 2530 ทุกวันนี้ก็ยังเป็นเบาหวานอยู่ และก็คาดว่าจะเป็นเบาหวานไปจนกว่าจะหมดลมหายใจ

จากการที่ลักข์พยายามค้นหาวิธีที่จะทำให้ตัวเองหายจากโรคเบาหวานมาสารพัดรูปแบบ ใครว่ามีอะไรดี มีหนทางที่จะรักษาเบาหวานได้ ลองมาหมดแล้ว จากการทดลองเรียนรู้ด้วยประสบการณ์ตรงมานานกว่า 20 ปี ทำให้รู้ว่า

โรคเบาหวานเป็นโรคเก่าแก่ที่มีมานานกว่า 3,500 ปี ทุกคนที่เป็นโรคนี้ในอดีตไม่มีหนทางรักษา ต้องเสียชีวิตไปในเวลาไม่นานจนกระทั่งมีการค้นพบฮอร์โมนอินสุลิน และได้เริ่มมีการใช้รักษาคนเป็นครั้งแรกในเดือนมกราคมปี 2465 จากวันนั้นเป็นต้นมาโรคเบาหวานก็ไม่ใช่โรคที่รักษาไม่ได้อีกต่อไป

ฮอร์โมนอินสุลินในร่างกายถูกผลิตจากตับอ่อน เมื่อตับอ่อนเสื่อมไปตามความชราของร่างกาย หรือชราก่อนถึงวัยอันควรก็ตาม ทำให้คนเป็นเบาหวานส่วนหนึ่งจำเป็นต้องรักษาด้วยการฉีดฮอร์โมนอินสุลินทุกวัน

ถึงแม้ว่าเวลานี้จะมีหนทางรักษาคนที่เป็นโรคเบาหวานไม่ให้เสียชีวิต แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนเป็นโรคเบาหวานจะหายขาด หรือไม่ต้องดูแลตัวเอง เพราะโรคเบาหวานจัดเป็นโรคเรื้อรังที่รักษาได้แต่ไม่หายขาด เมื่อเป็นแล้วก็จะเป็นไปตลอดชีวิต การควบคุมระดับน้ำตาลให้อยู่ในเกณฑ์ได้ จึงไม่ได้หมายความว่าหายขาดจากโรคนี้ โรคเบาหวานเป็นโรคที่ต้องดูแลตัวเองตลอดไป เพราะฉะนั้นอะไรก็ตามที่โฆษณาว่าสามารถรักษาเบาหวานได้ จึงเป็นเรื่องที่โกหกหลอกลวงทั้งสิ้น

โรคเบาหวานเป็นโรคที่ไม่แสดงอาการให้เห็นจากภายนอก หากไม่บอกก็ไม่มีใครรู้

โรคเบาหวานเป็นโรคที่คนเป็นไม่ค่อยรู้ตัว เพราะในเบื้องต้นโรคเบาหวานจะไม่ก่อให้เกิดอาการ หรือ ความรู้สึกใดๆ ทั้งสิ้น ทั้งที่ในความเป็นจริงอวัยวะภายในค่อยๆ ถูกทำลายลงอย่างช้าๆ จนเมื่อเกิดความรู้สึกผิดปกติ หลายคนก็ไม่อาจมีชีวิตในรูปแบบเดิมได้อีกต่อไป

เมื่อ 20 กว่าปีก่อนตอนที่ลักข์รู้ว่าตัวเองเป็นเบาหวาน ลักข์อยากเจอคนที่เป็นเบาหวานชนิดที่ 1 ที่เป็นรุ่นพี่ เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์เกี่ยวกับโรคเบาหวานจากคนที่เป็นเบาหวานจริงๆ เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับ “โลกเบาหวาน” แต่ลักข์ก็ไม่เคยได้พบเจอกับใครคนนั้น

ลักข์มีชีวิตอยู่กับเบาหวานมานานกว่า 20 ปี มุมมองต่อโรคเบาหวานเปลี่ยนแปลงไปตามวัยที่สูงขึ้น จากการปฏิเสธไม่ยอมรับ ต่อต้าน ซึมเศร้า โกรธ โทษตัวเอง จนกระทั่งทุกวันนี้ลักข์ยอมรับได้แล้วลักข์เบาหวานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และโลกเบาหวานที่ลักข์อาศัยอยู่นี้มีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นมากมาย ลักข์เลยมาสานฝันถึงสิ่งที่ตัวเองอยากได้ ด้วยการแบ่งปันเรื่องเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับโรคเบาหวานตามที่ตัวเองได้ประสบพบเจอมา ด้วยความหวังว่าจะทำให้ใครหลายคนเข้าใจและสามารถมีชีวิตอยู่ใน “โลกเบาหวาน” นี้ได้อย่างมีความสุข และถ้าให้ดีที่สุดอยู่โดยปลอดจากภัยอันตรายจากโรคเบาหวานและโรคแทรกซ้อนทั้งหมดทั้งมวลได้ตลอดไป

Advertisements

23 thoughts on “about

  1. สวัสดีค่ะ…คุณลัก
    ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้คุณนะค่ะ รวมถึงคุณแม่ของคุณด้วย
    ดิฉันเป็นคนหนึ่งค่ะที่ทำงานด้านสุขภาพ เห็นด้วยกับความคิดที่ว่าไม่ว่าเราจะป่วยด้วยโรคอะไร
    แต่หากเรารู้ดูแลตัวเอง ใส่ใจสุขภาพและมีความสุขกับการดำเนินชีวิต
    เว็บไซค์ของคุณมีประโยชน์ค่ะ ไม่น่าชื่อเลยว่าเป็นผู้ป่วย
    โอกาสหน้าจะเข้ามาเยี่ยมเยือนนะค่ะ
    ยินดีที่ได้รู้จัก…แจ๋วแหวว

  2. ลักค่ะ ถ้าใช่ลักเพื่อนธรรมศาตร์จริงๆ ก็ดีใจจังที่เจอกัน ก็เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเรารู้ว่าลักเก่ง อารมณ์ดีเสมอ

  3. ลัก
    ตอนนี้บุ๋มทำงานอยู่ ที่ รพ.ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรีบ้านเกิด วันนี้จะช่วยรณรงค์ให้คนลดทานหวานนะ No! Sugar Day เผื่อจะเชิญมาเป็นวิทยากรในค่ายเบาหวานของโรงพยาบาลบ้างนะ จะได้เป็นกำลังใจให้คนไข้ด้วย

    • โห .. ไปไงมาไงเนี่ย ถึงทำงานอยู่ที่รพ.ได้

      จะจัดค่ายเมื่อไหร่ก็แจ้งมาได้นะ ยินดีไปช่วยจ้า เดือนธค.รพ.เวชธานี จัดค่ายเบาหวาน เคยเชิญลักไปเป็นวิทยากร (แต่ปีนี้ลักไปไม่ได้ติดเที่ยว ฮ่าา) บุ๋มลองติดต่อไปได้นะ เดี๋ยวส่งเมล์รายละเอียดไปให้จ้ะ

  4. We jst found out that my sis has diabetes type 1. This’s pretty scary. I came across your blog, and find it pretty interesting. Would you mind if we call to discuss sometimes, as you are a person with direct experience…

    Btw, I’m now reading the book called Dr. Bernstein’s Diabetes solution. I got it from Kino the other day. Have you heard of this book? I think it’s pretty good esp for diabetes type 1.

    Anyway, many thanks in advance na ka…and I am so glad you created this blog.

    • I’m sorry to know your sister got T1DM. And welcome your family to a new world …. Diabetic world.

      It’s difficult time but sooner or later your sister will be happy and enjoy to have diabetes as a part of her life. Because of you get a good start to get Dr.Bernstein’s book. 🙂 Knowledge and experimental are the most important things for living with diabetes. More your sister learn, more she enjoy I believe.

      For my trick, I think that diabetes is not an illness it’s just a symptom – high blood sugar. Then, I have one little beautiful angle on my left shoulder and another ugly devil (which can transform to a big ugly monster) on my right shoulder.

      My little beautiful angle works so hard to keep my blood sugar in range to keep me healthy and beauty! But ugly devil likes to spoil me, let me enjoy eating, not to take insulin/medicine and etc. An ugly devil want to become a big monster and transform me to become ugly woman! arghhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh Nooooooooooooooo I wanna be pretty woman! Then I have a choice to choose and I choose to listen to my beautiful angle. Well, to be honest, it’s a little bit difficult but it’s worth to do.

      Btw, pls wait for my website. I try to set a place for Diabetic both old member and new comer (also for family’s member) can have a webboard to share and get some support to each other.

      Cheers!

  5. พี่คะปุ๋ยอยากรู้ว่าคนที่เป็นโรคไตระยะสุดท้ายจะสามารถทานโปรตีนที่ได้จากถั่วเหลืองได้ไหมคะ และโดยปกติแล้วคนเป็นโรคไตจะสามารถทานโปรตีนจากถั่วเหลืองได้ไหมคะ

    • ไม่ได้ค่ะ ผลิตภัณฑ์จากถั่วทุกชนิดซึ่งรวมถึงผลิตภีณฑ์ที่ทำจากถั่วด้วย เช่น น้ำเต้าหู้ เต้าหู้ โปรตีนจากถั่วเหลือง เมล็ดธัญพืช ไม่เหมาะสำหรับคนที่เป็นโรคไตระยะสุดท้ายค่ะ เพราะโปรตีนที่ได้จากถั่วทุกชนิด รวมถึงผลิตภัณฑ์ที่ทำมาจากถั่ว จะทำให้ค่าฟอสเฟตสูงค่ะ ซึ่งจะรู้ได้เวลาไปหาหมอ พอตรวจเลือดผลเลือดก็จะบอกว่าร่างกายเราเสียสมดุลมากน้อยแค่ไหนค่ะ

  6. สวัสดีค่ะคุณลัก..เป็นความโชคดีจริงๆที่ดิฉันได้เข้ามาอ่านบล็อคของคุณลัก ดิฉันเป็นคนนึงที่เป็นทุกข์กับการอาการเจ็บป่วยของคนใกล้ชิดที่รักมาก สามีดิฉันอายุ 30ปีค่ะเป็นโรคเบาหวานค่ะเพิ่งตรวจพบเมษาปีที่แล้ว แต่โรคที่เป็นก่อนหน้านี้คือ ความดันโลหิตสูง ไตเสื่อม และเค้าต้องทานยาบำรุงหัวใจด้วยค่ะ วันที่ 24มิ.ย.54ที่ผ่านมา ค่าต่างๆสูงขึ้นทั้งน้ำตาล ความดันและที่จำได้ค่าของไตคือ3.9 เขาปวดข้อเท้าบ่อยมากหมอเลยให้ทานยารักษาโรคเก๊าท์ด้วยเปลี่ยนจากนัดสามเดือนครั้งเป็นหนึ่งเดือนแทน ด้วยความที่ทำงานอยู่ไกลเขามากไม่ได้อยู่ด้วยกัน เขาอยู่บ้านเขากับคุณแม่เขาคุณแม่ก็พยายามทำอาหารที่ดิฉันแนะนำคืองดเค็มงดเนื้อให้ทานปลาและไข่ขาว ผัก ตามที่ได้ศึกษามาเขาก็ไม่ยอมทานเลย ทานอาหารตามปกติแอบทานน้ำอัดลม กินทุกอย่างที่เคยกิน ทำงานดึกเหมือนเดิม เวลาโทรคุยกันเรื่องการปฏิบัติตัวซึ่งดิฉันพูดให้กำลังใจทุกอย่างแต่เค้าก็ไม่ยอมฟังและไม่อยากรับฟัง..ยิ่งทำให้ทุกข์ใจมากกลัวว่าอาการเค้าจะแย่ลงไปอีก ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วค่ะ รักเขามากอยากให้เขาอยู่กับเราอยู่กับลูกที่กำลังพูดรู้เรื่องพูดบ่นหาแต่พ่อ..บางทีดิฉันก็ท้อเพราะทำอะไรไม่ได้เลยเขาไม่เปิดใจและไม่รับอะไรที่เราพยายามทำให้ ทุกวันนี้ไม่มีวันไหนนอนหลับไปพร้อมกับตาที่แห้งเลยค่ะ ทุกครั้งเวลาเจอกันเค้าจะร่าเริงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและจะไม่พูดถึงเรื่องเจ็บป่วยของเขาเลย ดิฉันควรทำอย่างไรดีคะคุณลัก ช่วยแนะนำดิฉันด้วยค่ะ

    • รับรู้เรื่องราวของคุณจอยด้วยความเข้าใจ พร้อมอยากให้กำลังใจกับคุณจอยว่า ขอให้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่และทำให้ดีที่สุด ผลของการกระทำทุกอย่างในวันนี้จะส่งผลในอนาคตอย่างแน่นอน หากคุณจอยทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุดในวันนี้แล้ว ก็ไม่ต้องร้องไห้อีกแล้วค่ะ เพราะในอนาคตไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคุณจอยก็จะรู้ว่า ได้ทำดีที่สุดเท่าที่คุณจอยจะทำได้แล้วค่ะ

  7. ขอบคุณกำลังใจจากคุณลักมากค่ะ อีกกำลังใจอันเต็มเปี่ยมที่ทำให้ยังพยายามอยู่ทุกวันนี้ก็คือลูก ดิฉันยืนยันว่าจะพยายามต่อไปค่ะ

  8. สวัสดีค่ะ คุณลัก ดิฉันเป็นแม่ที่มีลูกชายป่วยเบาหวานแบบที่1 ค่ะ น้องเิ่พิ่ง 6 ขวบเองค่ะ เริ่มป่วยตั้งแต่ 23 พฤษภาคม 2555 ค่ะ อยากทราบว่าคนเป็นเบาหวานนี่ต้องล้างไตทุกคนรึเปล่าคะ มีทางป้องกันใหม สงสารลูกค่ะ ทุกวันนี้ก็รู้สึกอยากตื่นจากฝันร้ายนี่เหลือเกิน ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้ผู้ป่วยทุกคนด้วยนะคะ

    • ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเบาหวานชนิดที่ 1 แล้วต้องป่วยเป็นโรคไตค่ะ สบายใจได้เลย

      คุณแม่ต้องรีบตื่นจากฝันร้ายนะคะ ไม่เช่นนั้นความรู้สึกของคุณแม่จะทำให้ลูกฝันร้ายไปตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ค่ะ

      อยากให้คุณแม่ลองปรับทัศนคติตัวเองใหม่นะคะ ใช่การที่เป็นโรคเบาหวานไม่ใช่เรื่องน่ายินดี แต่เมื่อเป็นแล้วเราจะก้าวเดินต่อไปข้างหน้ายังไง … ก่อนปี 1921 โรคเบาหวานเป็นโรคที่น่ากลัว ใครเป็นแล้วอีกไม่นานก็ต้องเสียชีวิตเพราะไม่มีทางรักษา แต่ตอนนี้ 2013 ยาอินสุลินถูกผลิตและพัฒนาจนเลียนแบบการทำงานของอินสุลินตามธรรมชาติได้แล้วและวิธีเอาเข้าก็แค่ฉีดเข้าใต้ผิวหนังเท่านั้น เพียงเท่านี้คนเป็นเบาหวานก็เหมือนกับคนปกติทั่วไปทุกอย่างแล้ว คนสายตาสั้นมากๆ มีวิธีแก้ก็คือต้องใส่แว่นทุกวัน คนที่เป็นโรคธาลัสซีเมียต้องไปรพ.เพื่อเปลี่ยนถ่ายเกล็ดเลือด ฯลฯ อย่าจมอยู่กับความเชื่อว่าโรคเบาหวานคือฝันร้ายของชีวิตนานเกินไปนะคะ มันไม่มีผลดีต่อใครเลย และจะทำให้เราปิดกั้นการรับรู้หรือเรียนรู้เกี่ยวกับโรคนี้ด้วยค่ะ ก้าวข้ามให้ได้นะคะ ยากสักนิดแต่เชื่อว่าคุณแม่จะทำได้ค่ะ

      เด็กเบาหวานหลายคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตที่ลักข์เคยอ่านเจอมา คนที่มีบทบาทสำคัญที่สุดคือ แม่ …ที่มองว่าโรคเบาหวานเป็นเพียงโรคโรคหนึ่งที่มีคนจำนวนมากเป็น มีวิธีที่รักษาให้มีชีวิตต่อไปข้างหน้าได้ แล้วสอนให้ลูกเข้าใจตามวัย เมื่อเติบโตก็สอนให้รู้จักรับผิดชอบ และมีทัศนคติที่ดีในการดูแลตัวเอง ลักข์ว่าลูกๆ เหล่านั้นโชคดีที่ได้เติบโตขึ้นมากับคุณแม่ที่เข้มแข็งค่ะ

      ไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ลักข์เชื่อว่าพลังความรักและความปรารถนาดีของคุณแม่จะสามารถทำได้ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

  9. สวัสดีคะ เพิ่งมีโอกาสได้เข้ามาอ่านและดูข้อมูลเวปนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกว่าดีและมีประโยชน์มากคะ เพราะต้อนนี้พี่สาวป่วยไม่สบายเป็นโรคไตวายเรื้อรัง รู้สึกเครียดและกลุ้มใจมากนะ เพราะไม่รู้ว่าจะช่วยและแนะนำอะไรเค้าได้บ้างคะ

  10. ขอบคุณค่ะ ทุกๆวันนี้ก็ทำทุกอย่างเพื่อเค้า และจะทำให้ดีที่สุดคะ

  11. ขณะนั่งรอล้างรถนะค่ะแต่พอดีก้อเปิดเจอเว็ปนี้ค่ะ ตัวเองก้อกำลังศึกษาข้อมูลนะค่ะ คุณพ่อตอนนี้เป็น โรคไต
    เบาหวาน ความดัน โรคหัวใจ และพี่สาวเป็นโรคเบาหวาน แต่ตัวเองนะค่ะโชคดีตอนนี้ยังไม่เป็นอะไรนะค่ะ
    แต่อยากจะให้กำลังใจคุณลักษ์และคุณแม่นะค่ะ ว่าขอให้สู้ต่อไปนะค่ะ กำลังใจสำคัญที่สุดนะจ้า
    คุณแม่ก้อต้องการกำลังใจจากเรามากที่สุด อะไรจะเกิดมันก้อต้องเกิดนะค่ะ ขณะที่บ้านมีเรื่องมาก ๆ มายนะค่ะ
    แต่ก้อเป็นทุกข์ แต่ตอนนี้ปล่อยวางแล้วนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะค่ะ

    จาก ออ

  12. สวัสดีค่ะ
    ดิฉันเป็นสมาชิกใหม่ของ Diabetics World ค่ะ เพิ่งตรวจพบเมื่อหลังสงกรานต์ที่ผ่านมา ทั้งๆ ที่ตรวจสุขภาพทุกปีน้ำตาลไม่เคยเกิน 100 แต่พอตรวจเจอ น้ำตาลพุ่งไป 300 กว่าๆ แถมมีภาวะดื้ออินซูลินอีก ทานยาก็ไม่ได้ผล แป๊ปเดียวก็ต้องฉีดอินซูลินแล้ว ยอมรับว่าตอนแรกจิตตกไปเยอะเลยค่ะ

    ผ่านมา 1 เดือน ก็เริ่มๆ จะยอมรับเบาหวานเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ดีใจมากๆ ที่ Search เจอ Blog ของคุณลักข์ อ่านแล้วมีกำลังใจค่ะ มีคำถามในหัวมากมายเกี่ยวกับโรคนี้ คงต้องขออนุญาตเขียน Mail ไปถามนอกรอบนะคะ

    ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

    เกด

    • ไม่เคยรู้สึกยินดีที่เห็นสมาชิกใหม่ แต่ก็อดดีใจไม่ได้ที่ได้รับรู้ว่าสมาชิกใหม่นั้นยอมรับได้ว่าต้องเรียนรู้โลกเบาหวานและยอมรับเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตให้ได้

      ยินดีตอบคำถามนะคะ แต่อาจจะช้าหน่อยนะคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s