ไปนอนรพ.เพื่อผ่าตัด

วันที่เตรียมตัวก่อนไปนอน รพ. ต้องพาตัวเองและแม่หาหมอ วิ่งหา 3 หมอ วิ่งไปวิ่งมาทั้งเจาะเลือด xrayปอด วัดคลื่นหัวใจ หาหมอ ติดต่อนอนรพ.

ช่วงที่ต้องนั่งรอเจ้าหน้าที่เรียกตามหมายเลขที่เรียก ก็ได้นั่งดูความเป็นไปในโรงพยาบาล … คนเจ็บป่วยเต็มรพ. ลูกเข็นพ่อแม่ที่แก่เฒ่า แม่เข็นรถพาลูกน้อยที่ขาหัก

เห็นแล้วก็นึกถึงความร้อนของเหตุการณ์บ้านเมืองที่อยู่นอกโรงพยาบาล อยากให้คนในรัฐบาลที่ใหญ่โตและ แกนนำบนเวที ที่ไม่เคยได้เข้ามาใช้บริการของรพ.รัฐ ไม่เคยเห็นว่า ความทุกช์ที่แท้จริงของคนไทยว่า เกิด แก่ เจ็บ ตาย อยู่ที่นี่แหละ … ถ้าเขามีโอกาส จิตใจคงไม่โหดเหี้ยมนัก แต่…..

ไปนอนในรพ. ยังไงก็นอนไม่หลับ พกหนังสือเบาหวาน T1 มาอ่าน …. ถ้าเป็นเพื่อนกับเบาหวานได้ก็เป็นเรื่องดี เพราะถ้ารู้จักเบาหวานอย่างแท้จริง ความรู้จะทำให้เรามีสุขภาพที่ดีขึ้นได้ แต่ถ้าเป็นมิตรกันไม่ได้ ก็อย่าถึงขั้นเป็นศัตรูกันเลย…หมอฝรั่งคนนี้เข้าใจเขียนแฮะ

คิดถึงวัยเด็ก ที่ตัวเองเกลียดการเป็นเบาหวาน ไม่เคยใส่ใจ ดูแลตามยถากรรมตอนที่ร่างกายไม่ไหว ผลคือ สภาพร่างกายที่เสื่อมโทรมและทรุดลง เมื่อถึงเวลาเบาหวานเอาคืน

จนกระทั่งวันหนึ่ง ทัศนคติเปลี่ยน มองเบาหวานเป็นมิตรแล้วชีวิตก็ดีขึ้นในทุกๆ ด้าน …. รู้สึกว่า ถ้าเราคิดได้แบบนี้ตั้งแต่ต้นก็คงดี แต่ก็ไม่เสียดาย เพราะทำให้ตัวเองมีประสบการณ์ในแบบที่น้อยคนนักจะมีโอกาส แล้วยิ่งรู้ก็ยิ่งเข้าใจคำพูดของหมอและพี่ๆ หลายๆ คนบอกว่า “ทำไมถึงยังมีชีวิตอยู่” … เรามีโอกาส ซึ่งอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของชีวิตก็ได้

……ประเทศชาติก็เหมือนร่างกาย คนในชาติคือจิตใจ ปัญหาต่างๆ คือโรค ขอเพียงคนมีทัศนคติที่ดี ตั้งจิตใจให้ถูกต้อง ประเทศชาติก็จะได้รับการดูแลอย่างดี ปัญหาก็จะถูกคลี่คลายอย่างแน่นอน…..

ตอนที่ใช้ชีวิตนอนอยู่ในรพ. ได้เห็นเจ้าหน้าที่ ที่มีหน้าที่ช่วยเหลือชีวิตเพื่อนมนุษย์ ทำหน้าที่อย่างดีที่สุด (แม้จะมีเรื่องที่ชวนหงุดหงิดบ้างเพราะไม่ถูกใจเรา แต่เขาก็คน เราก็คน เราเหนื่อยเป็น เขาก็เหนื่อยได้ เมื่อเข้าใจ เราก็ยังมีไมตรีให้กันได้ แม้กว่าจะได้รอยยิ้มมา เราถึงต้องขนาดฉีกยิ้มให้ก็ตาม)

ตอนถูกเข็นเตียงเข้าไป ตกใจกับทีมหมอเต็มห้องจนต้องขอหลับตา การผ่าตัดเป็นไปด้วยดี เมื่อรู้ตัวก็ได้ยินเสียงว่ายังมีเคสต่อไป มีเคสอยู่ห้องนั้นห้องนี้ ฟังดูแล้วสภาพรอบๆ ตัวเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แล้วเราก็นอนหลับไปอีก … ตื่นมาก็รอคอยการมาของหมอ พี่พยาบาลบอกว่าหมอยังอยู่ในห้องผ่าตัด ….. เฮ้ย ….มันมีคนเจ็บป่วยมากขนาดนั้นเลยเหรอ หมอเข้าห้องผ่าตัดตั้งแต่ 8 โมงเช้า จนนี่ 4 โมงเย็นแล้วนะ

กว่าหมอจะมาแวะมาดูอาการ ก็ 5 โมงกว่าแล้ว …. ขนาดหมอต้องทำงานเหนื่อย แต่หมอก็ไม่ลืมแวะมาดูเรา ช่วงระยะ 2-3 เดือนมานี้ ได้ไปรพ.บ่อยๆ ยิ่งสัมผัสเยอะ ก็ยิ่งรู้สึกว่า ตัวเองโชคดี ที่ได้พบกับคนที่มีหัวใจของความเป็นมนุษย์ ที่หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความเข้าใจ ความเมตตา และมีความสามารถที่จะช่วยเหลือชีวิตเพื่อนมนุษย์ได้

ชีวิตนี้ที่รอดมาได้ ขอสัญญาในใจกับคุณหมอว่า จะเป็นคนดี จะไม่ใช้ชีวิตและร่างกายนี้ไปใช้ในทางที่ไม่ดีเด็ดขาด

……เหคุการณ์การสูญเสียของคนไทย เป็นเหตุการณ์ที่น่าเศร้าใจมาก  …. หากหัวใจของทุกคนอ่อนโยนลงบ้าง มีเมตตาให้กันบ้าง มีหัวใจบ้าง ก็คงจะดี ไม่ต้องรักกันก็ได้ …แค่มองเห็น ความเป็นเพื่อนมนุษย์ของกันและกัน อย่าเกลียนดชังกันก็พอ

ตอนนี้รอไปหาหมอเพื่อตรวจแผล และรอฟังผลชิ้นเนื้อว่าดีหรือร้าย มีกำลังใจมากมายบอกว่าลักต้องไม่เป็นอะไร … เนื้อดีก็เอา ไม่ดีก็เอา เราเลือกได้ที่ไหน เหมือนกับเบาหวานนั่นแหละ T1 นี่มันเลือกไม่ได้นะ แต่…เราเลือกที่จะดูแลมันได้ เป็นเบาหวานแล้วใช่ว่าต้องให้เบาหวานควบคุมชีิวิตเรา เราต้องต่างดูแลกันสิ ร่างกายเราถึงจะดีได้

Advertisements

2 thoughts on “ไปนอนรพ.เพื่อผ่าตัด

  1. สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นเบาหวานชนิดที่ 1 ค่ะ
    เข้ามาเป็นกำลังใจให้คุณ…ด้วยนะคะ

    ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s